górne tło

Podsumowanie i wnioski

Mapy akustyczne wykonane w niniejszym opracowaniu powstały dla oceny klimatu akustycznego na terenie miasta Krakowa, jako miasta o liczbie mieszkańców większej niż 100 tys. osób. Opracowanie obejmowało obszar w granicach administracyjnych Krakowa, o łącznej powierzchni 326,80 km2. W obszarze tym zamieszkuje 736,5 tys. osób w 326 tys. lokalach mieszkalnych.

W ramach opracowania map akustycznych wykonano modelowanie rozprzestrzeniania się hałasu w otoczeniu dróg, linii kolejowych i tramwajowych oraz obszarów przemysłowych z uwzględnieniem szczegółowych danych o konfiguracji i zagospodarowaniu tego terenu, określając poziom emisji dźwięku z poszczególnych źródeł (mapy emisyjne z elementami imisji) oraz modelując przestrzenny rozkład imisji dźwięku (mapy imisyjne).

Dzięki nałożeniu otrzymanych zasięgów imisji na mapę obszarów o określonych rodzajach zagospodarowania i dopuszczalnych poziomach hałasu (mapa wrażliwości hałasowej) otrzymano dodatkowo wynik w postaci identyfikacji terenów zagrożonych hałasem (mapa przekroczeń wartości dopuszczalnych). Dodatkowo określono szacunkowo liczbę ludności narażonej na niekorzystne oddziaływanie hałasu kolejowego (mapa rozmieszczenia ludności eksponowanej na hałas). Każdą z wyżej określonych analiz wykonano osobno z użyciem wskaźników LDWN oraz LN.

W rezultacie tak przeprowadzonego postępowania analitycznego określono szczegółowo zasięgi niekorzystnych oddziaływań akustycznych dróg, linii kolejowych i tramwajowych oraz obszarów przemysłowych oraz oszacowano:

- liczbę lokali mieszkalnych narażonych na hałas,

- liczbę ludności zamieszkującej lokale mieszkalne narażone na hałas,

- powierzchnię obszarów eksponowanych na hałas.

Opracowanie kończy prace nad wykonaniem map akustycznych dla miasta. Następnym etapem będzie opracowanie programu ochrony przed hałasem dla obszaru Krakowa, ze szczególnym uwzględnieniem wskazanych obszarów zagrożonych hałasem. Wyniki analiz akustycznych opracowanych w programie powinny zostać uwzględnione w Wieloletnim Planie Inwestycyjnym miasta. Program powinien określać szczegółowe metody ochrony przed nadmiernym hałasem dopasowane do uwarunkowań poszczególnych obszarów chronionych.

Na podstawie dokonanej analizy należy uznać obecny stan warunków akustycznych w otoczeniu analizowanych dróg za niekorzystny, co wymagać będzie działań ograniczających ich oddziaływanie akustyczne. Podkreślić jednak należy, że stwierdzony zasięg przestrzenny przekroczeń wartości dopuszczalnych nie wykracza poza odległość około 800 m od źródeł. Nie stwierdzono konieczności wykonania zabezpieczeń akustycznych w przypadku obszarów przemysłowych, gdyż wielkość stwierdzonych przekroczeń wartości dopuszczalnych poziomów dźwięku mieści się w granicach błędu metody obliczeniowej wykorzystanej do stworzenia map.

Metody i środki ochrony przed nadmiernym hałasem można podzielić według poniższego zestawienia:

a) Ochrona przed hałasem w strefie emisji:

• Pojazd i kierowca;

- konstrukcja pojazdu, konstrukcja silnika, rodzaj stosowanych opon,

- metody i środki związane ze stylem jazdy kierowców.

• Projektowanie dróg, dobór poszczególnych elementów drogi;

- lokalizacja drogi i jej otoczenie,

- przekrój podłużny drogi,

- przekrój poprzeczny drogi,

- nawierzchnia drogi.

• Organizacja ruchu;

- regulacja natężenia ruchu pojazdów,

- regulacja struktury pojazdów,

- regulacja płynności ruchu,

- uspokojenie ruchu.

b) Ochrona przed hałasem w strefie imisji:

• Urządzenia zlokalizowane na drodze fali dźwiękowej pomiędzy źródłem hałasu a odbiorcą:

- ekrany akustyczne w postaci konstrukcji typu ściana,

- wały (ekrany) ziemne,

- kombinacja wału ziemnego z ekranem akustycznym,

- zabudowa niemieszkalna mająca na celu ochronę budynków mieszkalnych,

- pasy zieleni izolacyjnej.

• Metody i środki związane z lokalizacją i odpowiednim ukształtowaniem budynku oraz jego izolacją przed oddziaływaniami akustycznymi:

- lokalizowanie budynków mieszkalnych w odpowiedniej odległości od tras komunikacyjnych,

- zmiana przeznaczenia funkcji budynku,

- wykonanie budynków z zaprojektowanymi ekranami na elewacji,

- domknięcia (ekrany) ścian szczytowych dla budynków zlokalizowanych prostopadle w stosunku do drogi,

- izolacja ścian budynków.

Część z powyższych metod może zostać zastosowana na stanie istniejącej sieci drogowej (np. zmiany w organizacji ruchu), część z nich może mieć zastosowanie na etapie uchwalania planów zagospodarowania przestrzennego lub podczas wykonywania dokumentacji projektowej. Natomiast część jest niezależna od bezpośrednich działań podejmowanych przez zarządzających obiektami, a ich zastosowanie może wynikać np. z akcji edukacyjnych wśród kierowców.

 

Tabela. Możliwość zastosowania różnych metod i środków ochrony przed nadmiernym hałasem.







Metody

Oznaczenia:

+++     – duże

++       – średnie

+          – małe

*          – śladowe

-           – brak

dolne t�o