Ulica Grodzka

Ulica Grodzka jest jedną z najstarszych w Krakowie, istniała jeszcze przed lokacją miasta w 1257 roku. Była ważnym fragmentem wczesnośredniowiecznego szlaku handlowego, prowadzącego z północy na południe, później stanowiła część tzw. traktu solnego, wiodącego do Wieliczki, Myślenic, aż na Węgry. Początkowo kończyła się na obwarowaniach Okołu – dawnej osady pomiędzy Wawelem a Krakowem. Ta granica biegła prawdopodobnie w okolicach dzisiejszej ulicy Senackiej.

Początkowy odcinek Grodzkiej, przy Rynku Głównym, jest charakterystycznie wygięty, spowodowany lokalizacją kościółka św. Wojciecha. Przebieg i szerokość ulicy nie zmieniły się od średniowiecza. Wyjątkiem jest odcinek od Rynku do pl. Dominikańskiego, gdzie po wielkim pożarze miasta w połowie XIX wieku cofnięto odbudowywane domy, poszerzając tym samym ulicę o kilka metrów.

W XIV wieku Okół włączono ostatecznie do Krakowa, porządkując rozdzielone dotąd części ulicy Grodzkiej. Zabudowa ulicy już w XIV wieku była murowana, a istniejący do dziś kształt powstał na początku XVI wieku. Wtedy też obecną nazwą objęto całą ulicę.

Data: 2017-06-01 Pokaż metkę
Osoba publikująca: MARCIN DROBISZ
Podmiot publikujący: Biuro Prasowe
  • Wyślij znajomemu
  • Dodaj do ulubionych