Nagroda Teatralna im. Stanisława Wyspiańskiego wręczona

Nagrody i dyplomy wręczył laureatom prezydent Aleksander Miszalski. Tegoroczna edycja Nagrody Teatralnej im. Stanisława Wyspiańskiego odnotowała rekordową liczbę zgłoszeń i bardzo wysoki poziom artystyczny. Kapituła wyłoniła laureatów, których twórczość najmocniej poruszyła publiczność i krytyków.

Nagrodę główną w wysokości 50 000 zł brutto otrzymał zespół aktorski spektaklu „Sceny z życia małżeńskiego” w reżyserii Katarzyny Minkowskiej, powstałego w Narodowym Starym Teatrze. Uhonorowani zostali: Natalia Kaja Chmielewska, Anna Radwan, Magda Grąziowska, Ewa Kaim, Michał Majnicz, Juliusz Chrząstowski, Szymon Czacki i Łukasz Szczepanowski. Nagroda zostanie podzielona równo pomiędzy ośmioro artystów.

Nagrodę dla teatrów nieinstytucjonalnych (10 000 zł brutto) otrzymała Monika Kufel – aktorka i współtwórczyni Teatru Barakah – za kreacje artystyczne w czterech prapremierach w 2025 roku, stworzenie wyjątkowych scenografii i kostiumów oraz całokształt działalności twórczej.

Nagrodą Specjalną w wysokości 10 000 zł uhonorowano Martynę Krzysztofik za rolę Molly w „Ulissesie” Jamesa Joyce’a w reżyserii Michała Borczucha.

Przyznano także dwie równorzędne Nagrody Specjalne po 7 500 zł brutto. Otrzymali je Marta Wołowiec za spektakl „Bezdroże.wilderness” oraz Michał Borczuch za realizację dwóch przedstawień w 2025 roku – „Ulissesa” w Teatrze im. Juliusza Słowackiego i „Piramidy zwierząt” w Narodowym Starym Teatrze.

Do 15. edycji konkursu wpłynęła rekordowa liczba wniosków: 41 o nagrodę główną, 11 w kategorii teatrów nieinstytucjonalnych oraz 46 o nagrody specjalne. Zgłoszenia dotyczyły 31 spektakli, które miały swoje premiery w 2025 roku. Kapituła, powołana zarządzeniem Prezydenta Miasta Krakowa, wyłoniła laureatów w drodze wnikliwej analizy i demokratycznego głosowania, a werdykt został zatwierdzony przez prezydenta.

Tegoroczna edycja konkursu potwierdziła, że Kraków pozostaje jednym z najważniejszych ośrodków teatralnych w Polsce, miejscem odważnych poszukiwań, artystycznych eksperymentów i żywego dialogu z widownią.