Zagrożenia miast w kryzysie klimatycznym
Miasta w dużym stopniu przyczyniają się do postępujących zmian klimatu (globalnie odpowiadają za 60-70% zużycia energii i 75% emisji). Ze względu na duże zaludnienie i skoncentrowanie infrastruktury na niewielkim często terenie mieszkańcy dotkliwie odczuwają ich skutki: fale upałów, ulewne deszcze, gwałtowne burze czy huraganowe wiatry.
![](http://plikimpi.krakow.pl//zalacznik/411537/4.jpg)
W komunikacie Zespołu Doradczego ds. Kryzysu Klimatycznego przy Prezesie Polskiej Akademii Nauk na temat zagrożeń miast wobec kryzysu klimatycznego podkreśłono, że zmiany te mogą one powodować znaczne straty materialne oraz bezpośrednie i pośrednie zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi. Dlatego miasta muszą podejmować działania, prowadzące do radykalnego ograniczenia emisji CO2 i pozostałych gazów cieplarnianych, które powstrzymają te zmiany. Jednocześnie powinny w krótkim czasie adaptować się do nich, tzn. przystosować do nasilających się ekstremalnych zjawisk pogodowych.
Sektory o największym potencjale redukcji emisji gazów cieplarnianych: energetyka, transport, gospodarka odpadami i budownictwo muszą pilnie podjąć działania, ukierunkowane na kompleksowe zarządzanie energią i mobilnością w miastach, a także na rozwój gospodarki o obiegu zamkniętym oraz prowadzenie edukacji obywatelskiej.
Adaptacja do zmian klimatu w miastach powinna być realizowana w procesie planowania przestrzennego i urbanistyki, szczególnie w trakcie kształtowania błękitno-zielonej infrastruktury, czyli połączonych terenów zieleni i elementów otwartej wody oraz odpowiedzialnego gospodarowania zasobami wody.
Niezwykle istotne jest także kształtowanie i wdrażanie standardów zabudowy i infrastruktury odpornej na zagrożenia, opracowanie planów zarządzania kryzysowego (w tym dotyczących spływów burzowych) oraz zwiększanie świadomości istniejących zagrożeń wśród mieszkańców.
Aby działać skutecznie miasta muszą zadbać o wymianę informacji i integrację na wielu płaszczyznach, w tym m.in.: w zakresie planowania przestrzennego, zarządzania rozwojem (integracja polityk sektorowych), działań informacyjno-edukacyjnych oraz wprowadzania lokalnych narzędzi prawnych i ekonomicznych, motywujących mieszkańców do zmiany postaw i stylu życia, a inwestorów, projektantów oraz wykonawców do zmiany standardów i technologii podczas realizowanych inwestycji.
Więcej na ten temat tutaj. Całość komunikatu Zespołu Doradczego PAN znajduje się tutaj.