Wyniki wyszukiwania - znaleziono 50 pasujących obiektów:

Zarząd Budynków Komunalnych realizuje działania, które mają ułatwić codzienne funkcjonowanie osobom z niepełnosprawnościami, seniorom oraz wszystkim mieszkańcom potrzebującym bardziej dostępnej przestrzeni. Inwestycje obejmują miejskie budynki mieszkalne i przychodnie zdrowia.

Kraków konsekwentnie realizuje politykę dostępności, której celem jest likwidacja barier architektonicznych i komunikacyjnych dla osób ze szczególnymi potrzebami: od przebudowy chodników i przejść dla pieszych po zaawansowane systemy informacji pasażerskiej w komunikacji miejskiej.

„Strategia Rozwoju Krakowa. Tu chce żyć. Kraków 2030.2050” podkreśla, że sprawny, zintegrowany i niskoemisyjny system transportowy jest integralnym elementem wysokiego poziomu życia mieszkanek i mieszkańców oraz przewagi konkurencyjnej miasta w nadchodzących dekadach. Dziś, 9 kwietnia, w godzinach 17.00–19.00, podczas przedostatniej debaty eksperckiej omówione zostaną zagadnienia powiązane z obszarem transportu, który szeroko poruszany jest w Strategii Rozwoju Krakowa.

Setki milionów złotych przeznaczonych na transport, centra wsparcia, zajęcia dla dzieci, integrację społeczną i aktywizację zawodową – Kraków konsekwentnie rozwija system pomocy dla osób z niepełnosprawnościami oraz ich rodzin. Z miejskich programów skorzystały tysiące mieszkańców, a oferta wsparcia obejmuje zarówno rozwój infrastruktury, jak i opiekę, rehabilitację, edukację, wypoczynek oraz aktywność społeczną.

I będzie miał godnego następcę, ale o tym później. Najpierw podsumowanie tego, co w 2025 roku wydarzyło się – na placach budowy, na etapie przygotowań, a także w szkołach i placówkach, które w zależności od potrzeb przeszły modernizację lub remont – dzięki rekordowym nakładom na inwestycje (prawie 160 mln zł) i naprawy (51 mln zł).

17 grudnia Rada Miasta Krakowa uchwaliła budżet określający cele i priorytety, które miasto będzie realizować w 2026 roku. Za głosowało 24 radnych, 18 było przeciw. Przyjęty plan finansowy, zgodnie z deklaracją prezydenta Aleksandra Miszalskiego, umożliwi optymalne pokrycie wydatków bieżących oraz zapewni kontynuację budowy nowoczesnej, bezpiecznej i dostępnej infrastruktury: transportowej, edukacyjnej, społecznej i rekreacyjnej (zieleń i sport).

Projekt, który w listopadzie otrzymali radni, to budżet gotowy, aby realizować nową strategię inwestycyjną miasta, skupioną na zadaniach bliższych codzienności, a jednocześnie spłacić wielkie przedsięwzięcia rozpoczęte za poprzedniej kadencji. To budżet z naciskiem na jakość i dostępność usług i oferty miasta, dążący do wzmocnienia dochodów i udziału zewnętrznych źródeł finansowania. O jego ostatecznym kształcie rozstrzygną prace rady miasta.

W przyszłorocznym budżecie Kraków zagwarantuje finansowanie dla zadań, do których realizacji zobowiązał się w latach poprzednich, ale zdoła też uruchomić nowe projekty inwestycyjne: „Da Się!” oraz „Pakt dla krakowskich osiedli”. Konsekwentne hamowanie wzrostu wydatków bieżących, zwiększanie dochodów i przyciąganie środków zewnętrznych mają z kolei przynieść miejskim finansom oddech w postaci stworzenia i stopniowego zwiększania nadwyżki operacyjnej.

Czy dobudowa wind to dla osób z ograniczoną mobilnością zmiana kosmetyczna? Czy żłobek w najbliższym sąsiedztwie to symboliczne udogodnienie? Czy regulacje dla nocnego życia miasta i aktywności deweloperów to polityczny gest? A tworzenie koncepcji dla obszarów, w których od lat drzemie niezauważany, a więc i niezrealizowany potencjał? Karol Wałachowski próbuje dowieść w OKO.press, że Kraków po roku prezydentury Aleksandra Miszalskiego to nie więcej niż „kosmetyka, symbolika i polityka”. Ale jedyne, co mu w tej recenzji wychodzi, to sprawne pomijanie działań i efektów, które tej tezie przeczą.

Czy dobudowa wind to dla osób z ograniczoną mobilnością zmiana kosmetyczna? Czy żłobek w najbliższym sąsiedztwie to symboliczne udogodnienie? Czy regulacje dla nocnego życia miasta i aktywności deweloperów to polityczny gest? A tworzenie koncepcji dla obszarów, w których od lat drzemie niezauważany, a więc i niezrealizowany potencjał? Karol Wałachowski próbuje dowieść w OKO.press, że Kraków po roku prezydentury Aleksandra Miszalskiego to nie więcej niż „kosmetyka, symbolika i polityka”. Ale jedyne, co mu w tej recenzji wychodzi, to sprawne pomijanie działań i efektów, które tej tezie przeczą.