10. rocznica śmierci Adama Bielańskiego
Jutro, 4 września, minie 10. rocznica śmierci Adama Bielańskiego, chemika, profesora nauk chemicznych, twórcy polskiej i krakowskiej szkoły katalizy, laureata Brązowego Medalu „Cracoviae Merenti”. Z tej okazji, na jego grobie na Cmentarzu Salwatorskim zapłonie znicz od władz miasta Krakowa.
Adam Bielański urodził się 14 grudnia 1912 r. w Krakowie. Ukończył chemię na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1936 r., doktorat obronił na tajnych kompletach w 1944 r., profesurę nadzwyczajną uzyskał w 1955 r., zwyczajną po siedmiu latach. W latach 1936–1964 był zatrudniony w Akademii Górniczo-Hutniczej, w latach 1951–1955 jako prorektor tej uczelni. Z kolei w latach 1964–1983 pracował na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w latach 1966–1968 był prorektorem. Był też honorowym przewodniczącym Komitetu Chemii Polskiej Akademii Nauk.
Działał w Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie, zasłużony m.in. w jej odnowieniu po przełomie 1989 r. Od 1968 r. pracował w Instytucie Katalizy i Fizykochemii Powierzchni Oddziału Krakowskiego PAN, kierował tam grupą badawczą. Został uhonorowany tytułem doktora honoris causa przez Akademię Górniczo-Hutniczą (1983) i Uniwersytet Wrocławski (2001).
Był autorem podręczników z chemii nieorganicznej i monografii dotyczących fizykochemii katalizatorów, a w szczególności wielokrotnie wznawianego podręcznika „Chemii ogólnej i nieorganicznej”.
Został odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi, medalem im. Marii Skłodowskiej-Curie oraz medalem UJ „Plus ratio quam vis”.
Zmarł 4 września 2016 r. w Krakowie.
